Martine Beijer werd in 1986 geboren in het land van Heusden en Altena en woont nu in Rotterdam.  

Martine haar kunstwerken hangen nauw samen met haar levenshouding. Martine is getraind in de Martial &Healing Arts door MSc H. Röder.  Tijdens haar training heeft zij geleerd steeds zelf het centrum te blijven te midden van alles, om zo zuiver binnen deze wereld te bewegen en ermee verbonden te zijn. Deze verbondenheid vertaalt ze ook naar haar kunstwerken. 

Martine haar kunst gaat over echt begrijpen, niet door te redeneren of te controleren, maar juist door alles los te laten, je over te geven aan de dingen in het leven tot je ermee samenvalt en ze begrijpt.  Hiermee kom je tot een diep innerlijk begrip dat een leidraad kan zijn in het leven. Soms gebeurt dit al wandelend door de stad, soms in de natuur of tussen anderen. Deze ervaringen van overgave en verbinding vertaalt Martine in haar werken, en andersom: kunst is Martine haar belangrijkste expressiemiddel geworden om zichzelf uit een te zetten zonder woorden en zich zo te verbinden aan de wereld. 

 

 

 

Steden

En dan is het stil. Ik loop door de ruimte van een lege stad.

Geen mensen op straat, geen auto’s op de weg.

Maar de stad is nog steeds hier.

 

Wat maakt een stad? Zo veel steden in mijn wereld.

Zijn het de mensen? Is het de plaats? Of is het de tijd?

Ben ik in de stad, sta ik op de stad of kijk ik naar de stad?

 

Het is stil, en toch voel ik de stad.

Ik kijk nog een keer om mij heen.

Ik zie deuren, zo veel deuren, nog meer ramen, gebouwen, hoge torens, wegen.

Een metronetwerk wat de stad onder mij verbind.

 

Ik sta stil midden op straat en sluit mijn ogen.

Wat maakt dat deze stad, deze stad is?

 

Er zijn geen mensen op straat, geen auto’s op de weg, geen fietsers op de paden.

Ik voel de stad.

Heeft de stad een spirit die niets met ons mensen te maken heeft maar toch onlosmakelijk verbonden is?

 

Waar is dan de spirit van de stad? Leeft ze in ons, of leven wij in haar?

Vind ik haar hier op straat? Of vind ik haar in mijn mind?

En als ik de spirit van de stad in mijn mind kan vinden, onzichtbaar maar toch voelbaar.

Zijn er dan nog meer steden die ik niet kan zien, maar wel kan voelen?

 

En als ik andere steden kan voelen, kan tekenen en dan ook echt kan zien, bestaan die steden dan?

En als die steden bestaan in mijn gevoel, werkelijkheid worden op mijn doek, betekend dat dan dat er een andere wereld bestaat die niet de onze is?

Of is het enkel fantasie?